Gjëja e parë që njerëzit vunë re ishte madhësia. Më shumë ekipe, më shumë grupe, më shumë ndeshje, më shumë tavolina për t'u kontrolluar. Faza e grupeve të Kupës së Botës nuk dukej aq e ngushtë sa më parë. Ndihej më e gjerë, më e zhurmshme dhe ndonjëherë pak më e vështirë për t'u ndjekur. Kjo do të ndodhte gjithmonë me formatin e ri me 48 ekipe. Faza e vjetër e grupeve të Kupës së Botës ishte brutale. Katër ekipe, tre ndeshje, dy të parat kalonin tutje. Një rezultat i keq mund të shkatërronte gjithçka. Këtë herë, me ekipet më të mira të vendit të tretë që kalonin gjithashtu, presioni ishte i ndryshëm. Disa ekipe mund të humbisnin dhe prapë të merrnin frymë. Disa mund të përfundonin të tretët dhe prapë të kalonin natën duke kontrolluar rezultate të tjera. Kjo e bëri turneun më pak të pastër, por jo të mërzitshëm.
Më shumë vende kishin në të vërtetë një histori
Pjesa më e mirë e formatit të ri ishte e dukshme. Më shumë vende patën një moment të mirëfilltë si në Kupën e Botës. Kjo ka rëndësi. Një Kupë Bote nuk duhet të jetë vetëm një festë private për të njëjtat kombe të mëdha. Kur janë atje ekipe më të vogla, turneu ndihet më i madh në tribuna, në TV dhe në ndeshjet e para. Ka më shumë zhurmë, më shumë ngjyra, më shumë futboll nervoz dhe më shumë ndeshje ku një barazim ndihet si një ngjarje kombëtare. Disa nga ato ekipe ishin qartësisht të kufizuara. Kjo është e vërtetë. Pati ndeshje ku hendeku në cilësi u duk shpejt. Por kishte edhe ekipe që e përdorën mirë shansin, qëndruan të organizuara dhe i bënë ekipet më të mëdha të punonin më shumë se sa pritej. Ky është kompromisi. Ka disa ndeshje të pabarabarta, por gjithashtu ka një turne që ndihet më pak i mbyllur.
Këndi i basteve u bë më i ndërlikuar
Për bastorët, faza e grupeve nuk ishte aq e thjeshtë sa të mbështeste emrat e dukshëm. Formati i ri ndryshoi matematikën e basteve në Kupën e Botës . Vendi i tretë kishte rëndësi. Diferenca e golave kishte rëndësi. Një ekip me katër pikë mund të ndihej pothuajse i sigurt. Një ekip që kishte kaluar tashmë fazën e grupeve mund të mos kishte nevojë të ndiqte një fitore tjetër. Një favorit mund të rrotullohej. Një i dobët mund të luante për një rezultat që dukej i vogël në letër, por i madh në tabelë. Kjo i bëri disa tregje më interesante sesa fituesi i zakonshëm i ndeshjes. Kualifikimi, pozicioni në grup, totali i golave, kartonat dhe skenarët e fundit të grupit kishin më shumë kuptim. Gjithashtu i bëri bastet e verbëra mbi të preferuarit më të rrezikshme. Një ekip i madh me një sy në fazën eliminatore nuk është gjithmonë një ekip me nxitim. Ndonjëherë skuadra e dëshpëruar është historia më e mirë e basteve, edhe nëse ka më pak lojtarë të famshëm.
Fitoret e mëdha ende vazhdojnë
Edhe në një format të mbushur me lojtarë të rinj, fitoret e rënda u dalluan. Fitorja 7-1 e Gjermanisë ndaj Curaçao ishte një nga ato rezultate që thotë gjithçka pa pasur nevojë për shumë analizë. Ajo tregoi rrezikun e zgjerimit. Kur një ekip me përvojë në turne elitar përballet me një ekip që ende po e gjen nivelin e tij, diferenca mund të bëhet e shëmtuar. Fitorja 4-0 e Japonisë ndaj Tunizisë ndihej ndryshe. Nuk ishte thjesht një ekip i madh që ngacmonte një më të vogël. Duket si një ekip serioz që bënte një punë profesionale. Japonia luajti me shpejtësi, kontroll dhe mjaftueshëm ftohtësi para portës sa t'i bënte njerëzit të vinin re. Ato rezultate kishin rëndësi përtej titujve kryesorë. Në këtë format, diferenca e golave nuk ishte dekorim. Ajo përcaktonte se kush avanconte, kush priste dhe kush shkonte në shtëpi.
Pra, a ishte mirë?
Kryesisht, po. Jo perfekt. Faza e grupeve humbi disi nga mprehtësia e saj e vjetër sepse shumë ekipe mund të mbijetonin ende pas performancave të zakonshme. Kishte më shumë pritje, më shumë llogaritje, më shumë biseda "çfarë ndodh nëse ky grup përfundon kështu?". Por kjo gjithashtu i dha turneut më shumë jetë. Më shumë ekipe kishin diçka për të cilën të luanin. Më shumë tifozë kishin një arsye për t'u shqetësuar. Më shumë ndeshje nënkuptonin diçka në fund të fazës së grupeve, edhe nëse arsyet nuk ishin gjithmonë të thjeshta. Formati i ri nuk është më i pastër. Nuk është më i ngushtë. Nuk është gjithmonë futboll më i mirë.
