ਸਿੰਗਲ-ਸ਼ਾਟ ਏਆਈ ਕਲਿੱਪ ਆਸਾਨ ਹਨ। ਮਲਟੀ-ਸੀਨ ਏਆਈ ਫਿਲਮਾਂ ਉਹ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ: ਲੀਡ ਸਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਮਰਾ ਅਸਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੂਡ ਲੈਂਡ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਸੀਨ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਆਕਾਰ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅਲਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਸੀਨ ਦੁਆਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਫਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜ ਰਹੇ ਹੋ।
ਚਰਿੱਤਰ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਇੱਕ ਡੈਮੋ ਰੀਲ ਅਤੇ ਮਲਟੀ-ਸੀਨ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ AI ਫਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓ ਵਰਕਫਲੋ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੈ । ਇਹ ਗਾਈਡ ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੀਨ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸੀਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕਾਸਟ, ਅਲਮਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।
ਏਆਈ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਕਿਉਂ ਟੁੱਟਦੀ ਹੈ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ AI ਵੀਡੀਓ ਟੂਲ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕਲਿੱਪ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ:
- ਕੋਣਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪਛਾਣ
- ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਅਤੇ ਅਲਮਾਰੀ
- ਸਥਾਨ ਭੂਗੋਲ ਅਤੇ ਸੈੱਟ ਵੇਰਵੇ
- ਦਿਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਤਰਕ
- ਕੈਮਰਾ ਭਾਸ਼ਾ ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਕਵਰੇਜ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰੋਂਪਟ ਜ਼ੀਰੋ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਡਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੰਸਕਰਣ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਫਿਲਮ, ਪਾਇਲਟ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾਂਡੇਡ ਕਹਾਣੀ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹੈ।
ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਕੋਈ ਸ਼ੈਲੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਹੈ।
ਇੱਕ AI ਫਿਲਮ ਲਈ "ਇਕਸਾਰ" ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?
ਜਨਰੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਾਕ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੜ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ:
- ਕਾਸਟ ਲਾਕ — ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਦੂਜੀ ਕਾਸਟ? ਕੋਈ ਆਵਰਤੀ ਵਾਧੂ?
- ਲੁੱਕ ਲਾਕ — ਉਮਰ ਸੀਮਾ, ਵਾਲ, ਅਲਮਾਰੀ ਦਾ ਸਿਲੂਏਟ, ਸਿਗਨੇਚਰ ਪ੍ਰੋਪਸ
- ਵਰਲਡ ਲਾਕ — ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਯੁੱਗ, ਮੌਸਮ, ਰੰਗ ਪੈਲਅਟ
- ਟੋਨ ਲਾਕ - ਡਰਾਮਾ, ਥ੍ਰਿਲਰ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੰਵਾਦ, ਵਪਾਰਕ ਪਾਲਿਸ਼
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਪੰਨੇ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਾਈਬਲ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਦਲੋ - ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਕਦਮ 1: ਸਟੋਰੀਬੋਰਡਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਸ਼ੀਟ ਬਣਾਓ
ਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਥਿਰ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਸ਼ੀਟ ਬਣਾਓ:
- ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਹਵਾਲਾ
- ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ-ਚੌਥਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ
- ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਅਲਮਾਰੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ
- 3-5 "ਨਾ ਬਦਲੋ" ਨੋਟਸ (ਦਾਗ, ਐਨਕਾਂ, ਕੋਟ ਦਾ ਰੰਗ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ)
ਉਹੀ ਸ਼ੀਟ ਹਰ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬੋਰਡਾਂ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਾਸਟ ਫਾਈਲ ਤੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਵਰਕਸਪੇਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਾਣੀ, ਬੋਰਡਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਦਰਭਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਾਰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਫਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਪਾਈਪਲਾਈਨਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੋਂਪਟ ਬਾਕਸ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਪਛਾਣ ਰੀਸੈਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕਦਮ 2: ਹਰੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਕਾਸਟ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਬੋਰਡ ਕਰੋ
ਸਟੋਰੀਬੋਰਡ ਉਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਲੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਰੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਈ, ਬੋਰਡ:
- ਇੱਕੋ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸ਼ਾਟ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ
- ਪਛਾਣਨਯੋਗ ਅਲਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਐਂਟਰੀ
- ਕਵਰੇਜ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਵਿਆਕਰਣ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ
- ਇੱਕ ਸਮਾਪਤੀ ਫਰੇਮ ਜੋ ਅਗਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ
"ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਗੁਮਨਾਮ" ਬੋਰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਥੰਬਨੇਲ ਵਿੱਚ ਲੀਡ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਵੀਡੀਓ ਮਾਡਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬਚਾਏਗਾ।
ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਨਿਯਮ: ਗਤੀ 'ਤੇ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਖਰਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਿਰ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ।
ਕਦਮ 3: ਪਛਾਣ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਬਦਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਚੰਗੇ ਨੋਟ:
- "ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੈਕੇਜ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਨੇਵੀ ਕੋਟ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਰੱਖੋ।"
- "ਉਹ ਹਾਲਵੇਅ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸਲੇਟੀ ਹੂਡੀ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ।"
ਜੋਖਮ ਭਰੇ ਨੋਟ:
- "ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾਓ।"
- "ਉਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਰੂਪ।"
- "ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਹੀਰੋ ਲਾਈਟਿੰਗ" ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਲਿੰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਜਵਾਨ, ਅਤੇ "ਵਧੇਰੇ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ" ਮਾਡਲ ਲਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਰਮ ਸੱਦਾ ਹਨ।
ਕਦਮ 4: ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬੀਟਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਕਲਿੱਪਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਹਰੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੀਟ ਵਜੋਂ ਮੰਨੋ:
- ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ ਕਿ ਅੱਖਰ ਸ਼ੀਟ ਨੱਥੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
- ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ ਕਿ ਉਸ ਬੀਟ ਲਈ ਬੋਰਡ ਫ੍ਰੇਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
- ਕੈਮਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੋਟਸ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ
- ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਬੀਟ ਲਈ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰੋ
- ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਛਲੀ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਬੀਟ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ
ਜੇਕਰ ਬੀਟ ਥ੍ਰੀ ਚਿਹਰੇ ਜਾਂ ਅਲਮਾਰੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੀਟ ਥ੍ਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰੋ। ਪੂਰੀ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ "ਔਸਤ" ਨਾ ਕਰੋ।
ਇਹ ਇੱਕ-ਪ੍ਰੋਂਪਟ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲੋਂ ਹੌਲੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਲਟੀ-ਸੀਨ ਏਆਈ ਫਿਲਮਾਂ ਸੰਪਾਦਨਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਦਮ 5: ਸੰਪਾਦਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ
ਟਾਈਮਲਾਈਨ ਅਸੈਂਬਲੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਪਾਸ ਚਲਾਓ:
| ਚੈੱਕ | ਪਾਸ ਦੀ ਸ਼ਰਤ |
|---|---|
| ਫੇਸ | ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸ਼ਾਟਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਵਿਅਕਤੀ |
| ਅਲਮਾਰੀ | ਉਹੀ ਸਿਲੂਏਟ ਅਤੇ ਰੰਗ |
| ਲੋਕੈਸ਼ਨ | ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੈੱਟ ਤਰਕ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲ |
| ਚਾਨਣ | ਦਿਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ |
| ਲੈਂਸ ਭਾਸ਼ਾ | ਕਵਰੇਜ ਇੱਕ ਸ਼ੂਟ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |
ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਲਿੱਪਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਅਸੰਗਤ ਸ਼ਾਟ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਸੰਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਮਲਟੀ-ਸੀਨ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਰਕਫਲੋ
ਇਸਨੂੰ ਡਿਫਾਲਟ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਲੂਪ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੋ:
- ਪੂਰੇ ਛੋਟੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਈ ਸੀਨ ਕਾਰਡ ਲਿਖੋ (ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਹੀਂ)
- ਲਾਕ ਕਾਸਟ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਹਵਾਲੇ
- ਬੋਰਡ ਸੀਨ 1 → ਮਨਜ਼ੂਰੀ → ਤਿਆਰ ਕਰੋ → ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ
- ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਤਾਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬੋਰਡ ਸੀਨ 2 → ਮਨਜ਼ੂਰੀ → ਤਿਆਰ ਕਰੋ → ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ
- ਕ੍ਰਮ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਦੁਹਰਾਓ
- ਸਿਰਫ਼ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਬੀਟਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਪਾਦਨ ਕਰੋ
ਇੱਕ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਫਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓ ਵਰਕਫਲੋ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਟਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਪੜਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੱਟ ਪਛਾਣ ਰੀਸੈਟ ਹੈ।
ਆਮ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਗਲਤੀਆਂ
- ਹਰ ਸੀਨ ਵਿੱਚ ਅਲਮਾਰੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਦਲਣਾ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੋਂਪਟ "ਠੰਢਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ"
- ਕਲੋਜ਼-ਅੱਪ ਅਤੇ ਵਾਈਡ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ
- ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਦਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣਾ
- ਮਾਸਟਰ ਲੁੱਕ ਨੂੰ ਲਾਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਇਲਾਗ ਕਵਰੇਜ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ
- ਹਰੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਫਾਈਲ ਵਜੋਂ ਮੰਨਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਾਂਝੀ ਬਾਈਬਲ ਨਾ ਹੋਵੇ
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਲਤੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਮਾਡਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਵਰਕਫਲੋ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ?
ਇਹ ਪਹੁੰਚ ਉਹਨਾਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ:
- ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
- ਪਾਇਲਟ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋ ਇੱਕ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ
- ਬ੍ਰਾਂਡ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹੀ ਬੁਲਾਰੇ ਜਾਂ ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ
- ਮਲਟੀ-ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ-ਵੀਡੀਓ ਬਿਰਤਾਂਤ
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ 8-ਸਕਿੰਟ ਦੀ ਸਟਾਈਲਾਈਜ਼ਡ ਕਲਿੱਪ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ-ਸ਼ਾਟ ਜਨਰੇਟਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਵਾਲ
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਸੰਦਰਭ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਅਲਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਫਰੇਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ। ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਜਾਂ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਸ਼ੀਟਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ ਜੇਕਰ ਕਲੋਜ਼-ਅੱਪ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿਣ।
ਕੀ ਹਰ ਸੀਨ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਪ੍ਰੋਂਪਟ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਨਹੀਂ। ਪਛਾਣ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਾਣੀ, ਬਲਾਕਿੰਗ, ਅਤੇ ਕੈਮਰਾ ਨੋਟਸ ਬਦਲੋ।
ਕੀ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਬਹੁਤ ਘੱਟ। ਸੰਪਾਦਨ ਛੋਟੀਆਂ ਬੇਮੇਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੀਕਾਸਟ ਲੀਡ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ।
ਮੈਂ ਬੋਰਡਾਂ ਤੋਂ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕਦੋਂ ਜਾਵਾਂ?
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਈ ਹਰ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਸਥਿਰ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਫਾਈਨਲ ਟੇਕਵੇਅ
ਮਲਟੀ-ਸੀਨ ਏਆਈ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਕਾਸਟ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਾਕ ਕਰੋ, ਉਸੇ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਬੋਰਡ ਕਰੋ, ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਹਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ AI ਫਿਲਮ ਕਲਿੱਪਾਂ ਦੀ ਪਲੇਲਿਸਟ ਵਾਂਗ ਦਿਖਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ - ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ AI ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਾਟਾਂ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਟੂਡੀਓ ਵਰਕਫਲੋ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
