नयाँ जागिरको पहिलो हप्ता कामदारको सम्पूर्ण करियरको सबैभन्दा महँगो हप्ता हो, र धेरैजसो कम्पनीहरूले त्यसरी व्यवहार गर्दैनन्। यो हप्ता त्यस्तो हुन्छ जब कुनै व्यक्तिलाई चोट लाग्ने, जागिर छोड्ने सम्भावना बढी हुन्छ, र रोजगारदाताले बिल गर्ने कुनै पनि काम गर्ने सम्भावना कम हुन्छ। कम्पनीबाट कम्पनीमा परिवर्तन हुने कुरा भनेको भवनमा कसैले यसलाई हेर्ने चिन्ता गरेको छ कि छैन भन्ने हो।
अनबोर्डिङ भनेको फारम र स्वाइप कार्डको फोल्डर होइन। यो एउटा संकुचित विन्डो हो जहाँ जोखिम, लागत, र वफादारी एकैचोटि निर्णय गरिन्छ, र ती निर्णयहरू वर्षौंसम्म प्रतिध्वनित हुन्छन्।
पहिलो दिन अघि नै, विधेयक पहिले नै चलिरहेको छ
नयाँ भर्नाको लागत उनीहरू आउनुभन्दा केही हप्ता अगाडि नै बढ्न थाल्छ। भर्तीकर्ताहरू, पृष्ठभूमि जाँचहरू, प्रणाली प्रावधानहरू, अन्तर्वार्तामा बिताएको प्रबन्धकको समय, खाली सिटबाट उत्पादकत्वमा आएको गिरावट - यो सबै खातामा आउँछ। भूमिकाको आधारमा पूर्ण अनबोर्डिङ लागत प्रति कर्मचारी $७,५०० देखि $२८,००० सम्म पुग्न सक्छ । ब्यालेन्स शीटमा मात्र पहिलो हप्तालाई कागजी कार्यको रूपमा व्यवहार गर्नु अनौठो विकल्प हो।
पहिलो दिनले कर्मचारीले आफैंले भन्ने कथा सेट गर्छ
कर्मचारी आधा लेखिएको कथा लिएर भित्र पस्छन्। उनीहरूले पहिले नै काम राम्रो हो भनेर निर्णय गरिसकेका हुन्छन्; उनीहरूले यसलाई स्वीकार गर्छन्। तयार नभएको कार्यस्थान, लगातार बैठकहरूमा फसेको प्रबन्धक, काम नगर्ने लगइन, र कथा परिवर्तन हुन थाल्छ। दिउँसोको खानासम्ममा, शंकाले पाइला टेक्छ।
व्यापक रूपमा उद्धृत गरिएको SHRM गाइडले तर्क गर्छ कि अनबोर्डिङ एक रणनीतिक प्रक्रिया हो जुन कम्तिमा एक वर्षसम्म रहनुपर्छ, अभिमुखीकरणको एक दिन पनि होइन। पहिलो आठ घण्टा भावनात्मक लंगर हो, तर तिनीहरू केवल सुरुवाती अध्याय हुन्।
पहिलो हप्ता भनेको चोटपटकको समूह हो
नयाँ कामदारहरूलाई अन्य कुनै पनि समूहमा घोटाला हुने दरमा चोट लाग्छ। कारणहरू अनुमान गर्न सकिन्छ। उनीहरूलाई थाहा छैन कि खतराहरू कहाँ छन्, र उनीहरूले थाहा पाएका छैनन् कि कुन सर्टकट टोलीले चुपचाप नलिन सहमति जनाएको छ। उनीहरू आफ्नो पहिलो हप्तामा ढिलो देखिन पनि चाहँदैनन्, त्यसैले उनीहरू ती क्षणहरू पार गर्छन् जहाँ एक अनुभवीले रोकेर सोध्नेछन्।
मेसिनरी समावेश गर्ने कुनै पनि भूमिकाको लागि, औपचारिक तालिमले राम्रो काम गर्न छोड्छ। यदि काममा संचालित औद्योगिक ट्रकहरू समावेश छन् भने, अपरेटरले सुपरिवेक्षण नगरी लोड सार्नु अघि उचित फोर्कलिफ्ट प्रमाणीकरण पूर्ण, दस्तावेजीकरण र कार्यस्थल मूल्याङ्कनसँग जोडिएको हुनुपर्छ। ती मध्ये कुनै पनि चरण छोड्नुहोस् र लागत सिधै चोटपटक स्तम्भमा सर्छ।
पाँचौं दिनसम्ममा, प्रतिधारण पहिले नै जोखिममा छ
नयाँ नियुक्ति पाएको व्यक्तिले बस्ने कि नबस्ने भन्ने निर्णय गर्ने समय धेरैजसो प्रबन्धकहरूले सोचेभन्दा धेरै छोटो हुन्छ। पहिलो ४५ दिन भित्र, कसैले तालिम योजना लेख्नुभन्दा धेरै अघि, कारोबारको अर्थपूर्ण हिस्सा हुन्छ। यदि पहिलो हप्ता अराजक वा एक्लो महसुस भयो भने, धेरै धूमधाम बिना नै बायोडाटा बजारमा फिर्ता जान्छ।
त्यो संख्यालाई चलाउने कुरा ठूलो स्वैग ब्याग होइन। यो एक प्रबन्धक हो जसले जाँच गर्छ र नयाँ भर्नालाई सहन गर्नुको सट्टा अपेक्षित महसुस गराउँछ। मेकानिक्सहरू साना र अनग्लामर छन्:
- तयार कार्यस्थल। ल्यापटप, लगइन, ब्याज, PPE, र छुट्टीमा कसैबाट उधारो नलिएको कुर्सी।
- नाम चलेको साथी। नयाँ भर्ना भएका प्रश्नहरूको जवाफ दिने काम गर्ने व्यक्तिलाई प्रबन्धकलाई सोध्न लाज लाग्छ।
- एउटा वास्तविक तालिका। खाली दिउँसोको सट्टा छायाँ, अभ्यास र प्रश्नहरूको लागि समय भएको क्रमबद्ध हप्ता।
- पहिलो काम जुन महत्त्वपूर्ण छ। केही सानो, सम्पन्न गर्न सकिने, र वास्तविक कामसँग जोडिएको।
पहिलो दिनको बारेमा कम्पनीहरूले के गलत गर्छन्
बारम्बार हुने गल्ती भनेको HR र प्रबन्धक बीचको पहिलो दिन तातो आलु जस्तै बिताउनु हो, जसमा नतिजाको स्वामित्व कसैको पनि हुँदैन। HR ले फारमहरूमा हस्ताक्षर गरिएको छ कि छैन जाँच गर्छ। प्रबन्धकले प्रशिक्षण कतै माथिल्लो भागमा भएको मान्दछ। नयाँ भर्नाले अनुमान लगाएर खाडल भर्छ, र अनुमान लगाउने ठाउँबाट चोटपटक र राजीनामा दुवै सुरु हुन्छ।
स्वामित्व समस्या समाधान गर्नुहोस् र धेरैजसो डाउनस्ट्रीम समस्याहरू हराउँछन्। पहिलो दुई हप्ता सञ्चालन गर्ने काम एक व्यक्तिलाई दिनुहोस्, केवल प्रणाली पहुँचको सट्टा सुरक्षा प्रशिक्षण समावेश गर्ने चेकलिस्ट, र क्यालेन्डरमा यो गर्नको लागि वास्तविक समय दिनुहोस्। सञ्चालन अनुशासनको रूपमा अनबोर्डिङ चलाउने कम्पनीहरूले एउटै गल्तीको लागि दुई पटक तिर्नु पर्दैन।
