Rinne peileadóirí Barcelona i bhfad níos mó ná bua 2-0 a bhaint amach ar Sevilla sa chéad chos a ligfidh dóibh imirt i gcluiche ceannais an Chorn. Shéan siad na ceannairí sin go léir a rinne raison d’être an chlub gan náire. Ní bhfaigheann an liathróid salach. Sheachain Ter Stegen an tsochraid ag Camp Nou. Bhí tionchar mhothúchánach ceanntásc Sergio Ramos i Liospóin ag sprioc Piqué i 94. Rinne sé é a cheiliúradh leis na súile fola agus os comhair an cheamara amhail is go raibh sé ag iarraidh aithris a dhéanamh ar an deamhandíbirt Maradona i gCorn an Domhain 1994. Agus bheadh i ndán dó gurb é Braithwaite, meafar beannaithe na haimsire seo, an té a shocraigh rangú Barça in am breise nuair a bhí ar na Andalúnaigh cónaí cheana féin le fear amháin níos lú. Bhuaigh Barça neamh. Tráchtaireacht agus staitisticí (3-0)
Rinne Bartomeu gach a raibh sé in ann chun Barcelona a tharraingt isteach i ainnise iomlán. Spórtúil, eacnamaíoch, morálta, cén difríocht a dhéanann sé. Bhí sé fós ina chodladh go suaimhneach agus é ag gor le liostaí naimhde chun clú a fháil ar a chuid fir. Mar thoradh ar iarracht den sórt sin rinne an t-iar-uachtarán an tocht sa chill a thástáil. Óna bhaile, áfach, seans go bhféadfadh sé foireann a fheiceáil ag éirí as an brablach a roghnaigh éirí amach in aghaidh iompar náire a n-iarshaighdiúirí. Ní raibh a thuilleadh le feiceáil Koeman sa bhanna. Seasamh agus bródúil as iompar roinnt peileadóirí a thug ómós dá gceird.
Bhí an chéad ghníomh de Barcelona iontach cheana féin. Agus ní toisc nach raibh Sevilla seasamh suas. Nach bhfuil i bhfad níos lú. Go simplí, thuig na Catalónaigh, seachas iarracht a dhéanamh an comhionannas vótaí a ardú, gur cheart dóibh taitneamh a bhaint as. Sa saol, baintear taitneamh as nuair a bhíonn duine saor nuair a bhíonn duine cróga ar an scafall. Ní imríonn Pedri mar leanbh a bhfuil muinín aige as gach rud le gníomh bharócach a thugann moladh dó, ach mar an sean-ghin a thugann hypnotize dá rival le meon. I Pedri, is féidir leat buille faoi thuairim a thabhairt ar na tréithe sin a rinne Iniesta ina pheileadóir cosúil le haon duine eile. Ba é an canáraí go beacht a d’fhág Fernando i Babia le seal a d’fhág an t-imreoir lár páirce nailed i míthuiscint. Cad a lean a bhí go hiomlán gan choinne. Nó b’fhéidir nach bhfuil an oiread sin le Dembélé i gceannas ar an gcríochphointe.
DEMBELE PURE
Peileadóirí messy, chaotic, agus dothuigthe iad na Francaigh. Sin é an fáth go bhfuil sé ina chúis le andúile. Ní mheallann aon rud níos mó ná rudaí nach dtuigimid. Thosaigh Dembélé ag dribble go stadach sa cheantar gan a fhios ag na cosantóirí cad ba cheart dóibh a dhéanamh chun liathróid a bhaint a dhiúltaigh bogadh óna fhearann. In ionad a bheith ag rith ar aghaidh, rith Dembélé ar gcúl. Mar sin ghnóthaigh sé cúpla méadar agus thug ar a thriúr cosantóirí a chreidiúint go raibh deireadh leis. Go dtí go bhfuair siad go léir amach go raibh Dembélé ag ullmhú a shárshaothar. Ar scór, leis an bhforghníomhú sin a d'aistrigh an chuimhne go dteagmháil neamhaí Ronaldinho ag Stamford Bridge, chuir an t-imreoir is Guadianach ar domhan an liathróid isteach sa scuad. Chuir ollmhóracht Camp Nou beannacht orthu siúd a bhí i láthair.
Bhí an chéad sprioc sin, a bhí tar éis teacht go hiomlán ciapadh ó Barcelona, i bhfad ó bheith ag imeaglú Sevilla. Inmholta bhí iarracht Acuna, a scóráil cúl ó Messi faoi maidí. Bhí an Iordáin ag fás sa réimse leathan in ainneoin iarrachtaí Messi, agus thosaigh Koundé agus Diego Carlos ag fás chun tosaigh.
Mhothaigh Koeman go raibh an 3-5-2 a d’oibrigh chomh maith dó sa léig ag an bPizjuán ag cailleadh éifeachtúlachta de réir mar a chuaigh fuinneamh a chuid imreoirí amach. Chonaic Lopetegui é, insatiable leis an mbord, a bhain leas as gortú Aleix Vidal ag tús an dara gníomh chun athrú triple a dhéanamh. B’éigean do Rakitic, Rekik, agus Íosa Navas cead a thabhairt dóibh barr feabhais a bhaint amach san ais. Agus freisin i ionsaí, leis an irruption i ndiaidh Ocampos. Níor shuigh Koeman go díomhaoin, a rinne idirghabháil freisin. D'éirigh sé as an 4-3-3 agus thug sé deis nua do Griezmann. Fuair sé ceart é.
Bhí an stráice deiridh ifreann síceolaíoch. Bhain Alba beagnach an trasnán le gilitín sa cheantar. Bhí an phianbhreith ag Ocampos. Scaoil Mingueza, gach creideamh, é síos sa cheantar. Mar sin féin, bhuail an Airgintín le Ter Stegen ina ról messianic. Bhí Lopetegui raging agus é ag éileamh go ndéanfaí scuad óige Barça a dhíbirt, a raibh cárta buí aige cheana féin. Chonaic na Catalónaigh an solas. Sevilla, raic cheana féin, eagla leabaithe ina chorp. Mhothaigh sé an ceann ba mheasa nuair a díbirt Fernando i 93, brollach chuig ionad milis Griezmann ar fhreagair Piqué leis leis an gceanntásc a thug an oíche go ham breise. Ní fhaca Lopetegui ach an bealach isteach chuig an seamlas. Lorg Braithwaite pas Alba amhail is go raibh a shaol ag brath ar an sprioc sin. Agus mar gheall ar rebound i láimh Lenglet nach pionós a bhí ann, chuir sé as do Sevilla a chuaigh isteach i gcomórtas gan choinne. Croílár Barca.
