
یک نسخه از چلسی وجود دارد که صرفاً برای گردشگران وجود دارد و نسخه دیگری که افرادی که واقعاً در آنجا زندگی میکنند از آن استفاده میکنند. فاصله بین این دو جایی است که بهترین شبها اتفاق میافتد. تابستان ۲۰۲۶ دو دلیل خاص برای بودن در SW3 پس از تاریکی هوا به شما میدهد و خیابانهای بین آنها ارزش پیادهروی را دارند.
اجرای زنده در چلسی: محیط، نیمی از کار را انجام میدهد
دروازهها ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر باز میشوند. سالن از ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر. آن فاصله زمانی بین ورود و شروع موسیقی - یک ساعت روی چمن، نوشیدنیها از بارهای حیاط، نور عصرگاهی که از پشت نمای رن میتابید - بخشی است که «زنده در چلسی» را از اکثر کنسرتهای فضای باز متفاوت میکند. عجلهای در کار نیست. محیط به شما پاداش میدهد که وقت بگذارید. آنیسا، هایدی و کریستینا اینجا زندگی میکنند و آنها زیباترین اسکورتهای چلسی هستند . میتوانید با یک تماس تلفنی ساده با هر یک از آنها قرار بگذارید.
زنی قدبلند و بور با لباسی مرتب و کفشهای پاشنهبلند، نوشیدنی در دست، و سنگفرش قدیمی پشت سرش. حیاط برایش مناسب است. او هم این را میداند - از آن نوع زنانی که وارد فضایی میشوند و فوراً میفهمند که آن فضا چه چیزی به او میدهد.
بلیطها تا شب تمام میشوند. برای شنبه یا یکشنبه رزرو کنید - Sparks و The Proclaimers هر دو با معماری این مکان بیشتر از اکثر اجراها همخوانی دارند، و The Beach Boys که در پایان هفته اجرا دارد، با وجود آن نمای نورانی، ارزش قیمت کمی گرانتر یکشنبه را دارد. بستههای VIP شامل آلاچیقهای خصوصی و صندلیهای درجه یک میشود اگر ترجیح میدهید از چمن مشترک استفاده نکنید.
بعد از موسیقی، خیابانها
جاده بیمارستان سلطنتی از محل برگزاری به سمت غرب و به سمت خیابان چاین واک میرود. ارزش پیادهروی بعد از کنسرت را دارد. میخانههای جاده کینگز هنوز شلوغ هستند، خیابان سیدنی میزها خالی است و ساعت 10 شب ماه ژوئن، آسمان هنوز کاملاً تاریک نشده است. زنی مو قرمز با کفشهای پاشنه بلند و جورابهای تیره در آن بخش از جاده، در حالی که رودخانه تیمز آنقدر نزدیک است که میتوان بو کشید - او شب را به سبک خودش سپری میکند.
اگر به سمت شمال در خیابان فلود بپیچید، به سمت کوپرز آرمز، میخانهای با پنلهای چوبی و ظاهری ساده و بیتکلف، از سال ۱۸۳۱ میرسیم. برای نوشیدن یک نوشیدنی بین کنسرت و شام، بدون نیاز به رزرو یا برنامهریزی قبلی، گزینهی مناسبی است.
شام: خیابان الیستان
قبل از رزرو هر چیز دیگری، رستوران خیابان الیستان را در خیابان الیستان رزرو کنید. دارای ستاره میشلن، آشپزخانه فیل هاوارد، ده سال سابقه درخشان در محله ای که به طور جدی بیرون غذا می خورد. اتاق دارای نیمکت های چرمی آبی فیروزه ای، پنجره های بزرگ و نوع نوری است که بدون کم نور بودن، گرم است - همانطور که یکی از منتقدان آن را خوب توصیف کرد، که کلمه مناسبی برای آن است. منو، بریتانیایی مدرن با پایه های کلاسیک است که بر اساس مواد اولیه فصلی ساخته شده و بدون هیچ مشکلی اجرا می شود.
یک زن مو قهوهای خوشفرم با لباسی الهامگرفته از BDSM - با ظاهری آراسته و حسابشده، با یراقآلاتی که از پنجرهها نور میگیرند - بدون هیچ تنشی در آن اتاق جا میگیرد. کارکنان آنقدر این کار را انجام دادهاند که همه چیز را دیدهاند و به طور حرفهای به همه آنها واکنش نشان میدهند. سرویسدهی دقیق و درست است. غذا شایستهی تحسین است. اگر اتاقی آرام میخواهید، عصرهای وسط هفته به آنجا بروید؛ آخر هفتهها شلوغ و پر سر و صدا میشود.
از قبل رزرو کنید. مشتریان دائمی با میزهایشان مثل صندلیهای رزرو شده رفتار میکنند.
پیاده تا خانه دوام میآورد
بعد از شام در چلسی گرین قدم بزنید. این خیابان پنج دقیقه با خیابان الیستان فاصله دارد - میدانی کوچک با خانههای سبک جورجیایی در اطرافش و تقریباً بدون ترافیک پیاده در ساعت ۱۱ شب ماه ژوئن. این مکان باعث میشود فراموش کنید که در مرکز لندن هستید، که بعد از یک کنسرت و یک شام با ستاره میشلن، حس خوشایندی دارد. اگر هنوز به جایی برای رفتن نیاز دارید، کینگز رود دو دقیقه به سمت شمال فاصله دارد.
رستوران بلوبرد در جاده کینگز رود است و تا دیروقت باز است. تراس بزرگ، بار شلوغ، از آن نوع جمعیتی که تا نیمهشب هنوز لباس پوشیدهاند. بعد از کنسرت و خیابان الیستان، سر و صدای کافی برای پایان دادن به گشت و گذار وجود دارد. یک نوشیدنی سفارش دهید، جایی در فضای باز پیدا کنید و بگذارید عصر با سرعت خودش آرام بگیرد.
یادداشتی در مورد چلسی و دیده شدن
چلسی سابقه طولانی در تحمل نامتعارفها با رعایت ادب و نزاکت دارد. کینگز رود چندین جنبش مد را ابداع کرد که در جاهای دیگر ظالمانه تلقی میشدند. زنی بالغ با لباسی تحت تأثیر BDSM و ماسکی که به جای پوشیدن، روی صورتش است، کفشهای پاشنه بلند در خیابان فلود در نیمهشب، و شلاقی در کیفش - این منطقهای است که دههها پیش ابرو بالا انداخت و از آن عبور کرد. او ماریسول است، یکی از جذابترین اسکورتهای فمدوم در لندن . ساکنان به این نوع نمایش عادت دارند. کارکنان رستوران در این مورد حرفهای هستند. جمعیت حاضر در کنسرت آنقدر به گروه بیچ بویز علاقهمند هستند که متوجه آن نمیشوند.
میدان اسلون، ایستگاه متروی خطوط دیستریکت و سیرکل شماست که ده دقیقه پیاده تا بیمارستان سلطنتی فاصله دارد. تمام عصر - کنسرت، پیادهروی، شام، نوشیدنی دیرهنگام - در فضایی حدود یک مایل مربع میگذرد. این چلسی است که باید کار کند.
از آنجایی که به BDSM و فمدوم علاقه دارید، ممکن است از خواندن کتاب «تسلیم: قدرتی که واقعاً برای رها کردن لازم است» لذت ببرید.







