La unua semajno en nova laborposteno estas la plej multekosta semajno de la tuta kariero de laboristo, kaj plej multaj kompanioj ne kondutas tiel. Ĝi estas la semajno kiam persono plej verŝajne vundiĝos, plej verŝajne rezignos, kaj malplej verŝajne faros ion ajn por kio la dunganto fakturos. Kio ŝanĝiĝas de kompanio al kompanio estas ĉu iu ajn en la konstruaĵo provis rigardi ĝin.
Enkonduko ne estas dosierujo da formularoj kaj magneta karto. Ĝi estas kunpremita fenestro, kie risko, kosto kaj lojaleco estas deciditaj samtempe, kaj tiuj decidoj eĥas dum jaroj.
Antaŭ la unua tago, la leĝpropono jam validas
La kosto de nova dungito komenciĝas akumuliĝi semajnojn antaŭ ol ili aperas. Rekrutistoj, fonkontroloj, sistemprovizado, manaĝera tempo pasigita ĉe intervjuoj, la produktiveca malkresko pro la vaka posteno — ĉio alvenas en la librotenadon. Plenaj enkondukaj kostoj povas esti de 7 500 ĝis 28 000 dolaroj por dungito depende de la rolo. Trakti la unuan semajnon kiel paperlaboron estas stranga elekto nur sur la bilanco.
La unua tago prezentas la rakonton, kiun la dungito rakontas al si mem
La dungito eniras kun duonskribita rakonto. Ili jam decidis, ke la laboro estas bona; ili akceptis ĝin. Laborstacio kiu ne estas preta, manaĝero blokita en sinsekvaj kunvenoj, ensaluto kiu ne funkcias, kaj la rakonto komencas ŝanĝiĝi. Antaŭ la tagmanĝo, dubo jam havas bazon.
Vaste citita gvidilo pri SHRM argumentas, ke la enkonduko estas strategia procezo, kiu devus daŭri almenaŭ jaron, ne eĉ unu tagon da orientiĝo. La unuaj ok horoj estas la emocia ankro, sed ili estas nur la komenca ĉapitro.
La Unua Semajno Estas Kiam Vundoj Amasiĝas
Novaj laboristoj vundiĝas je procentoj, kiuj estus skandalo en iu ajn alia kohorto. La kialoj estas antaŭvideblaj. Ili ne scias, kie estas la danĝeroj, kaj ili ne lernis, kiun mallongigon la skipo kviete konsentis ne preni. Ili ankaŭ ne volas aspekti malrapidaj en sia unua semajno, do ili trudas tra momentoj, kie veterano haltus kaj demandus.
Por iu ajn rolo implikanta maŝinaron, formala trejnado ĉesas esti agrabla. Se la laboro implikas elektrajn industriajn ĉarelojn, taŭga ĉarelatestado devas esti kompleta, dokumentita kaj parigita kun laboreja taksado antaŭ ol la funkciigisto movas ŝarĝon sen kontrolo. Preterlasu iun ajn el tiuj paŝoj kaj la kosto migras rekte al la vundokolumno.
Antaŭ la kvina tago, reteno jam riskas
La periodo, en kiu nova dungito decidas ĉu resti, estas multe pli mallonga ol plej multaj manaĝeroj pensas. Signifa parto de la dungita ŝanĝiĝo okazas ene de la unuaj 45 tagoj, longe antaŭ ol iu ajn finis verki la trejnadplanon. Se la unua semajno sentiĝis kaosa aŭ soleca, la vivresumo revenas sur la merkaton sen multe da fanfaro.
Kio movas tiun nombron ne estas pli granda donacaĵo. Estas manaĝero, kiu kontrolas kaj igas la novan dungiton senti sin atendata anstataŭ tolerata. La mekaniko estas malgranda kaj senplaca:
- Preta laborejo. Tekkomputilo, ensalutoj, insigno, PPE, kaj seĝo ne pruntita de iu dum ferioj.
- Nomita kamarado. Iu, kies eksplicita tasko estas respondi la demandojn, kiujn la nova dungito hontas demandi al la manaĝero.
- Vera horaro. Sekvencigita semajno kun tempo por ombrado, praktiko kaj demandoj anstataŭ malplenaj posttagmezoj.
- Unua tasko kiu gravas. Io malgranda, finigebla, kaj ligita al la fakta laboro.
Kion Firmaoj Eraras Pri la Unua Tago
La revenanta eraro estas pasigi la unuan tagon inter HR kaj la manaĝero kvazaŭ varmegan terpomon, sen ke ambaŭ respondecu pri la rezulto. HR kontrolas, ke la formularoj estas subskribitaj. La manaĝero supozas, ke la trejnado okazis ie pli frue. La nova dungito plenigas la mankon per divenado, kaj per divenado komenciĝas kaj la vundoj kaj la demisioj.
Solvu la problemon de proprieto kaj la plej multaj el la postaj problemoj malaperos. Donu al unu persono la taskon stiri la unuajn du semajnojn, kontrolliston kiu inkluzivas sekurecan trejnadon anstataŭ nur sisteman aliron, kaj faktan tempon en la kalendaro por fari ĝin. La kompanioj kiuj uzas enkondukon kiel operacian disciplinon estas tiuj kiuj ĉesas pagi por la sama eraro dufoje.
