
Η πρώτη εβδομάδα σε μια νέα δουλειά είναι η πιο ακριβή εβδομάδα σε ολόκληρη την καριέρα ενός εργαζομένου και οι περισσότερες εταιρείες δεν συμπεριφέρονται έτσι. Είναι η εβδομάδα που ένα άτομο είναι πιο πιθανό να τραυματιστεί, πιο πιθανό να παραιτηθεί και λιγότερο πιθανό να κάνει κάτι για το οποίο θα χρεώσει ο εργοδότης. Αυτό που αλλάζει από εταιρεία σε εταιρεία είναι το αν κάποιος στο κτίριο έχει μπει στον κόπο να το δει.
Η ένταξη δεν είναι ένας φάκελος με φόρμες και μια κάρτα σάρωσης. Είναι ένα συμπιεσμένο παράθυρο όπου ο κίνδυνος, το κόστος και η αφοσίωση αποφασίζονται ταυτόχρονα και αυτές οι αποφάσεις επαναλαμβάνονται για χρόνια.
Πριν από την πρώτη μέρα, ο λογαριασμός έχει ήδη εκτελεστεί
Το κόστος μιας νέας πρόσληψης αρχίζει να συσσωρεύεται εβδομάδες πριν εμφανιστεί. Οι υπεύθυνοι προσλήψεων, οι έλεγχοι ιστορικού, η προμήθεια συστημάτων, ο χρόνος που αφιερώνει ο διευθυντής στις συνεντεύξεις, η πτώση στην παραγωγικότητα από την κενή θέση — όλα καταγράφονται στο βιβλίο λογαριασμών. Το πλήρες κόστος ένταξης μπορεί να κυμαίνεται από 7,500 έως 28,000 δολάρια ανά εργαζόμενο, ανάλογα με τον ρόλο. Η αντιμετώπιση της πρώτης εβδομάδας ως γραφειοκρατικής διαδικασίας είναι μια περίεργη επιλογή από μόνη της, αν σκεφτεί κανείς τον ισολογισμό.
Η πρώτη μέρα θέτει την ιστορία που λέει στον εαυτό του ο εργαζόμενος
Ο υπάλληλος μπαίνει μέσα με μια αφήγηση μισογραμμένη. Έχουν ήδη αποφασίσει ότι η δουλειά είναι καλή· την δέχτηκαν. Ένας σταθμός εργασίας που δεν είναι έτοιμος, ένας διευθυντής που έχει κολλήσει σε διαδοχικές συσκέψεις, μια σύνδεση που δεν λειτουργεί και η ιστορία αρχίζει να αλλάζει. Μέχρι το μεσημεριανό γεύμα, η αμφιβολία έχει πλέον εδραιωθεί.
Ένας ευρέως αναφερόμενος οδηγός SHRM υποστηρίζει ότι η ένταξη είναι μια στρατηγική διαδικασία που θα πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον ένα χρόνο, όχι ούτε μία ημέρα προσανατολισμού. Οι πρώτες οκτώ ώρες είναι η συναισθηματική άγκυρα, αλλά είναι μόνο το πρώτο κεφάλαιο.
Η πρώτη εβδομάδα είναι όταν οι τραυματισμοί συσσωρεύονται
Οι νέοι εργαζόμενοι τραυματίζονται με τιμές που θα αποτελούσαν σκάνδαλο σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Οι λόγοι είναι προβλέψιμοι. Δεν γνωρίζουν πού βρίσκονται οι κίνδυνοι και δεν έχουν μάθει ποια συντόμευση έχει συμφωνήσει σιωπηλά το συνεργείο να μην ακολουθήσει. Επίσης, δεν θέλουν να φαίνονται αργοί την πρώτη εβδομάδα, οπότε ξεπερνούν στιγμές όπου ένας βετεράνος θα σταματούσε και θα ρωτούσε.
Για οποιονδήποτε ρόλο που περιλαμβάνει μηχανήματα, η επίσημη εκπαίδευση παύει να είναι κάτι που πρέπει να έχει κανείς. Εάν η εργασία περιλαμβάνει μηχανοκίνητα βιομηχανικά φορτηγά, πρέπει να ολοκληρωθεί, να τεκμηριωθεί και να συνδυαστεί με μια αξιολόγηση χώρου εργασίας μια σωστή πιστοποίηση περονοφόρου ανυψωτικού μηχανήματος πριν ο χειριστής μετακινήσει ένα φορτίο χωρίς επίβλεψη. Παραλείψτε οποιοδήποτε από αυτά τα βήματα και το κόστος μεταφέρεται απευθείας στη στήλη τραυματισμών.
Μέχρι την πέμπτη ημέρα, η διατήρηση της μνήμης βρίσκεται ήδη σε κίνδυνο
Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ένας νεοπροσληφθέντας αποφασίζει αν θα παραμείνει είναι πολύ μικρότερο από ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι διευθυντές. Ένα σημαντικό ποσοστό αποχωρήσεων προσωπικού συμβαίνει εντός των πρώτων 45 ημερών, πολύ πριν κάποιος ολοκληρώσει τη σύνταξη του σχεδίου εκπαίδευσης. Εάν η πρώτη εβδομάδα του βιογραφικού ήταν χαοτική ή μοναχική, το βιογραφικό επιστρέφει στην αγορά χωρίς πολλές φανφάρα.
Αυτό που κινεί αυτόν τον αριθμό δεν είναι κάποια μεγαλύτερη ψεύτικη περιουσία. Είναι ένας διευθυντής που ελέγχει και κάνει τον νεοπροσληφθέντα να νιώθει ότι τον περιμένουν αντί να τον ανέχονται. Οι μηχανισμοί είναι μικροί και άκομψοι:
- Ένας έτοιμος σταθμός εργασίας. Φορητός υπολογιστής, στοιχεία σύνδεσης, σήμα, μέσα ατομικής προστασίας και μια καρέκλα που δεν είναι δανεική από κάποιον στις διακοπές.
- Ένας επώνυμος φίλος. Κάποιος του οποίου η σαφής δουλειά είναι να απαντά στις ερωτήσεις που ο νεοπροσληφθέντας ντρέπεται να κάνει στον διευθυντή.
- Ένα πραγματικό πρόγραμμα. Μια εβδομάδα με σειρά ακολουθιών, με χρόνο για παρακολούθηση, εξάσκηση και ερωτήσεις αντί για άδεια απογεύματα.
- Μια πρώτη εργασία που έχει σημασία. Κάτι μικρό, ολοκληρωμένο και συνδεδεμένο με την πραγματική εργασία.
Τι κάνουν λάθος οι εταιρείες την πρώτη μέρα
Το επαναλαμβανόμενο λάθος είναι ότι η πρώτη μέρα περνάει σαν καυτή πατάτα μεταξύ του τμήματος HR και του διευθυντή, χωρίς κανένας από τους δύο να έχει την ευθύνη για το αποτέλεσμα. Το τμήμα HR ελέγχει ότι οι φόρμες είναι υπογεγραμμένες. Ο διευθυντής υποθέτει ότι η εκπαίδευση έλαβε χώρα κάπου πιο πάνω. Ο νέος υπάλληλος καλύπτει το κενό κάνοντας εικασίες, και από αυτές ξεκινούν τόσο οι τραυματισμοί όσο και οι παραιτήσεις.
Διορθώστε το πρόβλημα ιδιοκτησίας και τα περισσότερα από τα προβλήματα που προκύπτουν εξαφανίζονται. Δώστε σε ένα άτομο την ευθύνη να διευθύνει τις πρώτες δύο εβδομάδες, μια λίστα ελέγχου που περιλαμβάνει εκπαίδευση ασφαλείας και όχι μόνο πρόσβαση στο σύστημα, και πραγματικό χρόνο στο ημερολόγιο για να το κάνει. Οι εταιρείες που εφαρμόζουν την ενσωμάτωση ως επιχειρησιακή πειθαρχία είναι αυτές που σταματούν να πληρώνουν για το ίδιο λάθος δύο φορές.







