Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί πλέον να σας γράψει τα πρώτα προσχέδια σε λίγα δευτερόλεπτα, να προσφέρει τίτλους, να αναδιατάξει σκέψεις ή να εξομαλύνει αδέξιες φράσεις.
Η ταχύτητα, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με πρωτοτυπία, και στη γραφή, το πιο συναρπαστικό έργο βασίζεται στις ανθρώπινες διαδικασίες σκέψης, την εμπειρία, την επίγνωση του πλαισίου και τον εντοπισμό των πληροφοριών που χρειάζεται ο αναγνώστης.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει τη ροή εργασίας, όχι τον σκοπό της γραφής
Η διαδικασία γραφής έχει γίνει αρκετά συνηθισμένη για μένα με τα χρόνια: διαλέγω ένα θέμα, κρατάω σημειώσεις, το σκιαγραφώ, γράφω ένα πρώτο προσχέδιο, επεξεργάζομαι το προσχέδιο, διορθώνω το τελικό κείμενο και μετά δημοσιεύω. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν έχει εξαλείψει τίποτα από αυτά. Έχει αλλάξει μόνο την ταχύτητα των προηγούμενων τμημάτων αυτής της διαδικασίας.
Ένας συγγραφέας μπορεί επί του παρόντος να χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη για μια αρχική δομή, συνοψίζοντας τις ερευνητικές σημειώσεις, αναδιατυπώνοντας το κείμενο και ανιχνεύοντας την επανάληψη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη αποτελεσματικότητα, ώστε να είναι σε θέση να κάνει χρήσιμη εργασία με την ελάχιστη σπατάλη χρόνου/κόπου.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη Λειτουργεί Καλύτερα ως Βοηθός Γραφής
Η αντιμετώπιση της Τεχνητής Νοημοσύνης ως βοηθού και όχι ως αυτόματου συγγραφέα παράγει πιο αξιόπιστα αποτελέσματα.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για:
- οργάνωση διάσπαρτων ιδεών σε μια λογική δομή·
- δημιουργία εναλλακτικών επικεφαλίδων·
- συντόμευση μεγάλων παραγράφων·
- αναγνώριση της επανάληψης·
- προτείνοντας σαφέστερη διατύπωση·
- δημιουργία πρόχειρων προσχεδίων για περαιτέρω επεξεργασία.
Αυτές οι λειτουργίες μειώνουν μέρος της μηχανικής εργασίας που απαιτείται για τη γραφή. Δεν εξαλείφουν την ανάγκη για κριτική σκέψη.
Η ανθρώπινη δημιουργικότητα ξεκινά εκεί που τελειώνει η πρόβλεψη
Η βάση της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με την ανίχνευση μοτίβων σε μια γλώσσα και στη συνέχεια την πρόβλεψη για το ποιες πληροφορίες ή γλώσσα απαιτούνται στη συνέχεια. Μια μηχανή παραγωγής όπως αυτή μπορεί να δημιουργήσει άψογη απόδοση, αλλά δεν διασφαλίζει την καινοτομία.
Η ανθρώπινη δημιουργικότητα είναι περισσότερο αυτοσχεδιαστική· μπορεί να προέρχεται πιο ελεύθερα από το ένστικτο, το συναίσθημα, την παρατήρηση ή τυχαίους συνειρμούς.
Ένας ταξιδιωτικός δημοσιογράφος μπορεί να ακούσει τον ήχο ενός πολύβουου σιδηροδρομικού σταθμού. Ένας κριτικός τεχνολογίας μπορεί να ακούσει το στεναγμό της αγανάκτησης δοκιμάζοντας μια αινιγματική νέα εφαρμογή. Ένας οικονομικός δημοσιογράφος μπορεί να καταλάβει γιατί η μικροσκοπική απόφαση είναι σημαντική όταν προκύπτει ένα παρόμοιο ζήτημα σε μια υπόθεση που έχει καλύψει ο δημοσιογράφος.
Αυτές οι εμπειρίες προσδίδουν υφή στη γραφή.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να μιμηθεί τόσα πολλά από τα στυλ γραφής σας. Δεν νιώθει ενθουσιασμό, αμηχανία, περιέργεια, απογοήτευση ή χαρά. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιήσει τις εμπειρίες σας και να τις μεταφράσει σε μοναδικές προβολές/παραδείγματα για να κάνει το άρθρο σας πιο εύχρηστο.
Οι πρωτότυπες ιδέες συχνά προέρχονται από ασυνήθιστες σχέσεις
Η δημιουργικότητα εμφανίζεται συχνά όταν κάποιος συνδέει δύο ιδέες που κανονικά δεν θα τοποθετούνταν μαζί.
Ας υποθέσουμε ότι ένας συγγραφέας γράφει για την τεχνητή νοημοσύνη και χρησιμοποιεί την κινηματογραφική δημιουργία ως μεταφορά για τη σημερινή διαδικασία γραφής. Το πρώτο προσχέδιο γραφής με τεχνητή νοημοσύνη γίνεται ακατέργαστο υλικό και ο συγγραφέας πρέπει να είναι ο σκηνοθέτης και ο μοντέρ που επιλέγει τι επιβιώνει και τι απορρίπτεται ή τι αξίζει έναν μεγαλύτερο ρόλο.
Αυτή η δημιουργική σύνδεση προέρχεται από την ερμηνεία και όχι από την απλή ανάκτηση πληροφοριών.
Η κρίση παραμένει το σημαντικότερο ανθρώπινο πλεονέκτημα
Μία από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις σχετικά με τη γραφή με τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι μια γραμματικά σωστή απάντηση πρέπει επίσης να είναι μια καλή απάντηση.
Μπορεί να μην είναι.
Μερικές φορές μπορεί να πέσετε πάνω σε ψεύτικη ουσία, όπου θα πρέπει να θεωρήσετε τις γενικεύσεις ως αδικαιολόγητες, απερίσκεπτες ιστορίες, με έλλειψη πραγματικής εγκυρότητας, καθώς και βαρετές αναμασήσεις, καθώς και τέλος που έχουν μια λογική βάση αλλά χωρίς αρκετή βοήθεια ή αποδείξεις για να την υποστηρίξουν.
Οι συγγραφείς, επομένως, χρειάζονται διάκριση, που σημαίνει την ικανότητα να κρίνουν προσεκτικά τι είναι χρήσιμο, ακριβές, κατάλληλο ή περιττό.
Η ανθρώπινη κρίση απαντά σε ερωτήματα όπως:
- Είναι όντως αληθής αυτή η δήλωση;
- Είναι σχετικό αυτό το παράδειγμα;
- Το γνωρίζει ήδη αυτό ο αναγνώστης;
- Είναι ο τόνος κατάλληλος;
- Λείπει κάποια σημαντική οπτική γωνία;
- Προσθέτει αυτή η παράγραφος πραγματική αξία;
Αυτές οι αποφάσεις καθορίζουν εάν το περιεχόμενο απλώς υπάρχει ή αξίζει να διαβαστεί.
Η επεξεργασία προσχεδίων τεχνητής νοημοσύνης γίνεται ξεχωριστή δεξιότητα
Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη γίνεται ολοένα και πιο διαδεδομένη, οι συγγραφείς είναι ολοένα και πιο υπεύθυνοι για τη διαμόρφωση υλικού που παράγεται από μηχανές σε κάτι πιο σαφές, πιο διακριτικό και πιο χρήσιμο.
Αυτή η διαδικασία υπερβαίνει κατά πολύ τη διόρθωση της γραμματικής.
Το περιεχόμενο που έχει γραφτεί από τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να φαίνεται συνεκτικό ως προς τα γεγονότα, αλλά μπορεί να ακούγεται σαν να χρησιμοποιεί τις ίδιες ανακυκλωμένες φράσεις και να είναι εντελώς υπερβολικά προβλέψιμο. Ορισμένες παράγραφοι μπορεί να ξεκινούν πανομοιότυπα, ενώ τα μεμονωμένα μοτίβα προτάσεων μπορεί να φαίνονται πολύ παρόμοια ή να ρέουν με απότομο τρόπο που ακούγεται τεχνητό.
Εδώ είναι που έχει σημασία η εκδοτική βελτίωση.
Οι συγγραφείς μπορούν να ποικίλλουν τον ρυθμό των προτάσεων, να προσθέτουν συγκεκριμένα παραδείγματα, να αφαιρούν προφανείς δηλώσεις, να βελτιώνουν τις μεταβάσεις και να αντικαθιστούν τη γενική γλώσσα με πιο ακριβείς παρατηρήσεις.
Ένας εξανθρωπιστής τεχνητής νοημοσύνης μπορεί επίσης να είναι χρήσιμος σε αυτό το στάδιο, όταν ένας συγγραφέας θέλει να επανεξετάσει άκαμπτες ή τυποποιημένες διατυπώσεις και να διερευνήσει τρόπους για να κάνει τη γλώσσα να ρέει πιο φυσικά.
Οι οδηγίες του NIST σχετικά με τη διαχείριση των κινδύνων της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης υπογραμμίζουν επίσης τη σημασία της ανθρώπινης εποπτείας κατά την εργασία με αποτελέσματα που παράγονται από την τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, τέτοια εργαλεία θα πρέπει να υποστηρίζουν την ανθρώπινη επεξεργασία και όχι να την αντικαθιστούν. Η τελική ευθύνη για το νόημα, την ακρίβεια και τον τόνο εξακολουθεί να ανήκει στον συγγραφέα.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δώσει στους συγγραφείς περισσότερο χρόνο για εργασία υψηλότερης αξίας
Αυτό μπορεί να μην ακούγεται σαν ένα από τα πιο σημαντικά οφέλη μιας Τεχνητής Νοημοσύνης. Μπορεί να μην είναι απαραίτητα ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη γράφει πιο γρήγορα. Θα διαπιστώσετε ότι μπορείτε να της δώσετε περισσότερη κούραση για να γλιτώσετε μια πιο έντονη και κριτική διαδικασία σκέψης.
Για παράδειγμα, ένας συγγραφέας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το λογισμικό για να δημιουργήσει μια αρχική δομή και να αφιερώσει τα υπόλοιπα είκοσι λεπτά γράφοντάς την ξανά – ή ακόμα και να το χρησιμοποιήσει για να ανακαλέσει ένα θέμα συνέντευξης, να επαληθεύσει ένα γεγονός, να δώσει ένα παράδειγμα ή να βασιστεί στην κύρια ιδέα του άρθρου.
Η έρευνα εξακολουθεί να απαιτεί επαλήθευση
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό πιθανών τομέων προς διερεύνηση, αλλά τα σημαντικά στοιχεία θα πρέπει να ελέγχονται με βάση αξιόπιστες πηγές.
Τα γεγονότα και οι στατιστικές μπορεί να έχουν αλλάξει, οι τιμές να έχουν καταστεί παρωχημένες, οι πληροφορίες για τα προϊόντα να διαφέρουν, οι νόμοι και οι κανονισμοί να αλλάζουν και η επιστημονική γνώση να εξελίσσεται. Η γρήγορη διάδοση λανθασμένων πληροφοριών εξακολουθεί να αποτελεί διάδοση λανθασμένων πληροφοριών.
Ο ρόλος του συγγραφέα γίνεται όλο και πιο πολύτιμος, όχι λιγότερο
Ενώ η παραγωγή απλού κειμένου μπορεί πλέον να παραχθεί τόσο εύκολα, υπάρχει μεγαλύτερη αξία στην ικανότητα των ανθρώπων να παράγουν γλώσσα:
Οι συγγραφείς εξελίσσονται σε συντάκτες, ερευνητές, ελεγκτές γεγονότων, στρατηγικούς σχεδιαστές και επικοινωνητές του κοινού.
Αυτή είναι η πτυχή που ανταμείβει τους ανθρώπους με το πλαίσιο του πώς οι πληροφορίες βγάζουν νόημα.
Δύο διαφορετικά άρθρα μπορεί να περιέχουν ακριβώς τα ίδια γεγονότα, και όμως να έχουν πολύ διαφορετική εξέλιξη, καθώς το ένα απλώς αναπαράγει πληροφορίες, ενώ το άλλο τονίζει στον αναγνώστη του ακριβώς γιατί τα αναφερόμενα γεγονότα έχουν σημασία.
Αυτή η διαφορά προέρχεται από την ανθρώπινη κρίση.
Επιλογή της σωστής ισορροπίας μεταξύ τεχνητής νοημοσύνης και ανθρώπινης εισροής
Η πιο αποτελεσματική ροή εργασίας εξαρτάται από την εργασία.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να χειριστεί μεγαλύτερο μέρος της αρχικής εργασίας κατά τη δημιουργία περιγραμμάτων, την ανταλλαγή ιδεών, την αναδιοργάνωση πληροφοριών ή τη δοκιμή εναλλακτικής διατύπωσης. Ταυτόχρονα, οι οδηγίες της UNESCO για την γενετική Τεχνητή Νοημοσύνη δίνουν έμφαση σε μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση για την υπεύθυνη χρήση αυτών των τεχνολογιών.
Η ανθρώπινη συμμετοχή θα πρέπει να αυξάνεται όταν η εργασία απαιτεί:
- ερμηνεία ειδικού·
- πρωτότυπη αναφορά;
- συναισθηματική ευαισθησία;
- φωνή μάρκας;
- πειστική συλλογιστική·
- επαλήθευση πραγματικών περιστατικών·
- ισχυρές απόψεις ή δημιουργική αφήγηση.
Ο στόχος δεν είναι να αποφασιστεί αν οι άνθρωποι ή η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να «νικήσουν». Είναι να καθοριστεί ποια μέρη της διαδικασίας γραφής επωφελούνται από τον αυτοματισμό και ποια απαιτούν γνήσια ανθρώπινη προσοχή.
Συμπέρασμα
Ο τρόπος με τον οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει τη γραφή είναι ότι επιταχύνει την ταχύτητα με την οποία οι ιδέες μπορούν να αναπτυχθούν, να ολοκληρωθούν, να κριθούν και να αναδιαμορφωθούν. Αυτό που η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να περιορίσει είναι το δημιουργικό κομμάτι της γραφής· οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν, η απαιτούμενη εμπειρία και η ευθύνη που συνεπάγεται.
Οι Συγγραφείς που θα έχουν βελτιωθεί δεν θα μπορούν να γράφουν όγκο κειμένου. Θα είναι αυτοί που θα μάθουν να αξιοποιούν τη δύναμη της Τεχνητής Νοημοσύνης όπου μπορεί, αλλά θα συνεχίσουν να κρατούν το ανθρώπινο μυαλό υπεύθυνο για την εργασία.
